เรื่องเล่าจากยอดดอย “ตะชีคีลา 2553″

23 Nov 2010 4 Comments

by Jasmine in Story From The Top Of Mountain Tags: Story From The Mountain

Jasmine กลับมารายงานตัวอีกครั้ง หลังจากที่่ห่างหายไปนานแสนนานจากบ้านน้อยในWordpress World  หลังนี้ เพราะต้องไปปฏิบัติภารกิจนางงาม….รักเด็กค่ะ…. ^^

ช่วงนี้ทั้งงานการสอนและการเรียนป.โทยุ่งมากถึงมากที่สุด จึงทำให้ไม่ค่อยมีเวลามาดูแลบล็อกที่น่ารักแห่งนี้  แขกผู้มาเยือนท่านใดว่างๆก็ช่วยดูแลบ้าน ปัดกวาด เช็ดถูบ้านให้ด้วยนะคะ อิอิ

มีแขกหลายคนมาบ่นว่า…..เมื่อไหร่บ้านนี้จะมีเรื่องเล่าให้อ่านซักที…..ก็คงต้องรอคอยกันต่อไป….ล้อเล่นจ้า อิอิ….ประเดิมเรื่องเล่าจากยอดดอยเรื่องแรก ”ตะชีคีลา 2553″ หลายคนคงจะงงว่าเป็นภาษาอะไรเนี่ย แล้วแปลว่าอย่างไร? เฉลยจ้า……มันคือภาษา “ปกาญอ” นั่นเอง และแปลว่า ” งานลอยกระทง 2553″

ซึ่งตัว Jasmine เองได้รับเกียรติ์อย่างสูงสุดจากทางเทศบาลตำบลแม่จัน ให้ทำหน้าที่พิธีกรหญิงของงานลอยกระทง ประจำปี 2553 นี้ คู่กับพิธีกรชาย คุณครูจตุรพักตร์  ชายหนุ่มสุดหล่อ…..เสียดายที่ไม่โสด  เพราะมีภรรยาแล้ว ^^

งานตะชีคีลา…..ลอยกระทงดอยปีนี้เริ่มตั้งขบวนเวลา 18.00 น. ซึ่งเป็นเวลาที่ Jasmine ได้รับแจ้งประสานงานจากทางเทศบาลว่า ต้องไปปฏิบัติหน้าที่พิธีกรหญิงของงานนี้ เห่อๆๆๆ และแล้วความวุ่นวายก็ได้บังเกิดขึ้น ขบวนพร้อม การแสดงพร้อม แต่พิธีกรหญิงยังไม่พร้อม-*- เพราะเพิ่งจะเสร็จภารกิจจากการตกแต่งกระทงที่จะใช้ในขบวนแห่ และแต่งหน้านักแสดงที่ขึ้นเวที ต้องรีบกระวีกระวาดไปอาบน้ำแต่งตัว อย่างรวดเร็ว…..

งานตะชีคีลา ปีนี้ มีการแสดงของหน่วยงานต่างๆ หลายหน่วยงาน แต่เสียดายที่เก็บภาพไม่หมด เพราะตากล้องโรงเรียนดันปฎิบัติหน้าที่พิธีกรหญิงบนเวที O^^O  ได้ภาพถ่ายมาไ ม่กี่ภาพ ดังที่เห็น

งานปีนี้มีการประกวดกระทงเล็ก (แต่ Jasmine ว่าไม่เล็กนะคะ เส้นผ่านศูนย์กลางกระทงตั้ง 30 เซนติเมตร) เชิญพิจารณาติชม ให้คะแนนด้วยสายตาของท่านเองนะคะ

พูดถึงงานลอยกระทง สิ่งที่ขาดไม่ได้เลยก็คือ การประกวดนางนพมาศ ซึ่งการประกวดนางนพมาศดอย จะเป็นการประกวดสาวงามที่เรียบง่าย เน้นชุดประจำท้องถิ่น อาจไม่อู้ฟู่หรูหราเหมือนงานที่อื่น แต่รับประกันว่าสาวปกาญอที่นี่สวยทุกคน  แต่อาจจะแพ้สาวเหนือที่งามแต๊ๆอย่าง Jasmine ซักเล็กน้อย เห่อๆๆๆ (แอบหลงตัวเอง)O^^O

ภาพทุกภาพในงานนี้….อาจจะดูมืดๆทึมๆ ไปหน่อย….เพราะตำบลแม่จัน เป็นตำบลเล็กๆของอำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก และยังไม่มีไฟฟ้าใช้ ใช้เพียงโซล่าร์เซลล์ และงานนี้ก็ใช้ไฟปั่น แสง สี เสียง อาจจะไม่ดีเลิศ แต่ก็ประทับใจผู้ร่วมงานทุกคน

นับว่าเรื่องเล่าจากดอย “ตะชีคีลา” เรื่องนี้เป็นการเขียนบล็อกที่ยาวที่สุดในรอบสิบปี เหอๆๆๆๆ เขียนไม่ดี อ่านไม่สนุก ขออภัยมา  ณ ที่นี้ด้วย เรื่องเล่าจากดอยเรื่องต่อไป Jasmine คงจะมีพัฒนาการด้านการเขียนที่ดีขึ้น  หวังว่าคงจะมีแขกผู้มาเยือน เข้ามาอ่านและติชมนะคะ แล้วพบกันใหม่ ในเรื่องเล่าจากยอดดอย เรื่องต่อไป เร็วๆนี้^^